nsann nnde iki yol var: Ya, “ben kuvvetliyim” diyecek, yahut “kudret sahibi ancak ALLAH’tr, bendeki bu kuvvet de O’nun ltfu, O’nun ihsandr.” diyerek nefsine haddini bildirecektir




“Nefy-i nefy ispattr” buyrulur. Yni, inkr inkr etmek ispata gtrr. Kty ktleyen gzele varr. Yanln yanlln ortaya koymak doruya erdirir. Ters ynn tersine gitmek insan dze karr.



Nefis kendini vmekten ve vlmekten zevk duyar, o halde onun ktlenmesi lzm geliyor. Nefis ibadetten holanmaz; buna kar onun ellerini balamak, belini bkmek, yzn srtmek gerek. Ve nefis, bkmadan usanmadan “ben” der durur. yleyse insan Hakk’ ok zikretmeli, kalbiyle, ruhuyla btn duygularyla hep O’na tevecch etmelidir.Belki de bunun iin olsa gerek, tarikat ehli “hu” (O) zamirini vird edinirler. Nefis ben dedike, onlar O derler.


O (hu) demek iin, mutlaka zikir halkasna girmek art deil. Her hdisenin nefse ve dnyaya bakan ynnden yz eviren insan O’nu bulur, O’na varr ve O’nu zikretmi olur. Mesel, yemekten sonra, ALLAH’a kreden bir m’min, nefsine u mesaj vermitir:Bu nimet senin kudretinle vcut bulmad. Bunu bana ihsan eden sen deilsin, ancak O!..

Bir baka misal: nsann nnde iki yol var:Ya, “ben kuvvetliyim” diyecek, yahut “kudret sahibi ancak ALLAH’tr, bendeki bu kuvvet de O’nun ltfu, O’nun ihsandr.” diyerek nefsine haddini bildirecektir.

Bu yollardan birincisi insana “ben” dedirtir, ikincisi "O"