MOLLA KASIM

Yunus’un şiiri üç bin kadardı
Bu şiirlerden bir divanı vardı

Molla Kasım adlı bir bilgin kişi
Ben bilirim, ben diyerek her işi

Mağlub olup bir kıskançlık anına,
Yunus divanını almış yanına,

Aklına göre bir düzen kurmuş,
Bir derenin kenarına oturmuş

İlk sayfadan başlamış okumaya
Beğenmediğini atmış hep suya

Güvenerek bizzat kendi ilmine
Kimini pek uygun görmemiş dine

Bin şiiri yırtıp atmış dereye
Kimini aykırı bulmuş töreye

Ne düşünüp ne etiyse bir ara
Koparıp atmaya başlamış nara

Sonra şu beyitle karşılaşınca
Hata ettiğini anlamış anca

“Derviş Yunus bu sözü eğri büğrü söyleme
Seni sigaya çeken bir Molla Kasım gelir.”

Pişman olup bırakmış okumayı
Kırılmış o anda kıskançlık yayı

Divanı öperek alnına koymuş
Yunus’a derinden muhabbet duymuş

Binini okurmuş gökte melekler
Binini de suda yüzen semekler

Diğer bin şiiri bizlere kalmış
Her okuyan ince manalar almış.

Her işin bir Molla Kasım’ı çıkar
Her güzelim mutlak hasımı çıkar

İbrahim Sağır