PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Ah Filistin’im...



Ebrâr
23-10-09, 19:53
Ah Filistin’im

Hergün top sesleriyle uyanırken sen güne,
Bizler annemizin sevgi dolu sözleriyle uyandık güne
Her gece kan ağlarken yüreğin,
Annesiz kalan çocukların feryatları yükselirken semalarına
Bizler bilmem ne için, hangi zevkimiz için
Islattık yastıklarımızı,
Feryad ettik Yaradana, senin için feryat etmediğimiz kadar,
Sonsuz nimetleriyle yetinemedik…

Önce gözlerimiz görmez oldu sana yapılanları,
Savaşta âmâ kalan bir çocuk kadar direnemedik nefsimize
Sonra ruhlarımız karardı yavaş yavaş
Bomlanan şehrinin semalarından daha da kara, kapkara oldu
Görmeyip, işittiklerimizi bile hissetmez olduk,
Annesizliğin acısından, mermi acılarını hissetmeyen çocukların gibi…

Tok midelermizi tıka basa dolduruken
Hiç bozağımız düğümlenmedi,
Aç kalan kardeşlerimiz için
Hatrımıza getirenleri susturduk hep
Rahat yiyelim diye…

Sana atılan her bombada kahkaha atanlardan,
Daha şen kahkakalarla doldu sohbetlerimiz
Gün içinde unuttuğumuz yetmedi, duada da unuttuk seni…

Masum, tertemiz çocuklar şehadet şerbetini içerken
Bizler gaflet içerisinde dünya şerbetini yudumladık
Yüzülerin de tebessümle şehitliğe gözlerini yuman annelerinin
Bize emanetlerine sahip çıkamadık
Sokak hayvanlarına sahip çıktığımız kadar…

Sahip çıkamadık sana filistinim
Sahip çıkmayanlara söz söylemesini çok iyi bildik
Sahip çıkmayanları kınadık, suçladık, yerdikte
Kendimiz eli kolu bağlı seyreyledik olanları
Dua dua yalvarırken Rabbimize,
Sen kaç kere geldin acaba akıllarımıza,
Aklına geldiğimiz kadar gelmedin akıllarımıza…

08.10.09 / Ebrâr